Dziady ogólnie!
"Dziady" to pierwszy polski dramat polityczny - romantyczny. Składa się z trzech części napisanych niechronologicznie o różnej tematyce. Tytuł utworu nawiązuje do białoruskiego ludowego obrzędy na zaduszny dzień. Mieszkańcy wsi zebrali się tego dnia w przycmentarnej chacie i przygotowali jadło i napoje dla dusz zmarłych mieszkańców,wierząc, żę w ten sposób częstowane dusze szybciej pójdą do nieba. Modlitwom przewodził Guślarz.
Część II jest nawiązaniem do tego zwyczaju, a przy okazji autor wypowiada ważne moralne prawdy, że kto był niedobry dla innych, nadużywał swojej władzy, albo nie zaznał krzywdy na ziemi zbyt szybko zbawiony nie będzie. Te moralne prawdy były ważne w czasach zaborów, gdy nie istniało oficjalnie państwo polskie i nie tworzyło obowiązującego prawa.
Inny charakter ma część IV, która jest monologiem miłosnym romantycznego bohatera Gustawa (wcześniejszego Guślarza). Gustaw wygłasza swoje żale, ale nie tylko. Posiada wszystkie cechy bohatera romantycznego, m.in: z oddaniem realizuje misję i jest bardzo uczuciowy, często wręcz impulsywny z tego powodu.