Adam Mickiewicz, Oda do młodości!
Adam Mickiewicz po ukończeniu studiów odbywał dwuletnią praktykę w charakterze nauczyciela w Kownie. Tam w 1828 roku powstał wiersz pod tytułem "Oda do młodości" będący efektem działalności poety w stowarzyszeniu Filomatów i Filaretów.
Wiersz jest rymowany, stroficzny, a budowę ma nierówną. Jego treść tworzą dwa obrazy: młodych i starych. Toczą ze sobą wojnę - to typowy konflikt pokoleń. Starzy są samolubni, ograniczeni, żyją w pojedynkę, są egoistyczni.
Młodzi są energiczni, aktywni, optymistyczni, solidarni i wierzą, że potrafią zmienić świat. Tę wojnę wygrywają młodzi, a ich zwycięstwo będzie potrzebne do wywalczenie Polsce niepodległości. Treści wiersza są romantyczne, ale jego forma - oda to gatunek klasyczny, jeszcze ze starożytności.
Oda do młodości określana jest jako manifest młodych, czyli pisemne nawoływanie do walki, do podpisania się pod walką o niepodległość ojczyzny. Adam Mickiewicz pokazuje pozytywne cechy młodych, celem ukazania, że nie liczy się wiek, a tok myślenia. W utworze Adama Mickiewicza młodość nie określa wieku, a sposób myślenia.